Είναι πιθανό ότι θα έχεις σκεφτεί πολλές φορές ότι χρειάζεται να κάνεις μία αλλαγή στη ζωή σου, τη διατροφή ή γενικότερα στην φροντίδα του εαυτού σου. Μπορεί να έχεις διαβάσει άρθρα, να έχεις ακούσει συμβουλές από γνωστούς και μη, και να έχεις προσπαθήσει ξανά και ξανά. Παρόλο όμως που έχεις τις γνώσεις και όλη την καλή πρόθεση, δυσκολεύεσαι να τις εφαρμόσεις.
Και σε αυτό το σημείο εμφανίζεται η ερώτηση : «Αφού ξέρω τι χρειάζεται να κάνω, γιατί δεν μπορώ να τα καταφέρω; Μάλλον δεν το θέλω πραγματικά…». Στην πραγματικότητα όμως, αυτή η δυσκολία δεν σημαίνει έλλειψη θέλησης ή πειθαρχίας, αλλά ότι η αλλαγή που προσπαθείς να κάνεις αποτελεί μία πολύ πιο σύνθετη και βαθιά διαδικασία.
Η αλλαγή και η δυσκολία της : Όταν το οικείο μοιάζει πιο ασφαλές από το καινούργιο
Οι συνήθειες και τα μοτίβα που έχουμε υιοθετήσει στη ζωή μας, είναι συνδεδεμένα με την ασφάλεια και την προβλεψιμότητα που μας προσφέρουν. Παρόλο που μπορεί μας δυσκολεύουν, ταυτόχρονα μας είναι οικεία και ασφαλή. Ξέρουμε πώς λειτουργούν. Από την άλλη, το καινούριο που συνοδεύει την όποια αλλαγή, είναι άγνωστο, αβέβαιο και μας κάνει να ξεβολευτούμε από το γνώριμο πλαίσιο στο οποίο έχουμε συνηθίσει να ζούμε. Γι’ αυτό και πολύ συχνά ο πόνος του οικείου μοιάζει ψυχικά πιο ανεκτός από τον φόβο του καινούργιου. Έτσι, τις περισσότερες φορές η δυσκολία προκύπτει επειδή καλούμαστε να αφήσουμε πίσω μοτίβα και συνήθειες που ήταν οικεία και μας στήριζαν με κάποιο τρόπο στο παρελθόν, ακόμα κι αν πλέον δεν μας εξυπηρετούν.
Γιατί η αλλαγή στη διατροφή δεν είναι απλώς θέμα γνώσης
Η διατροφή αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της δυσκολίας. Και αυτό γιατί, τις περισσότερες φορές ο τρόπος με τον οποίο τρεφόμαστε δεν αφορά μόνο το φαγητό, αλλά αποτελεί και ένα μέσο συναισθηματικής ρύθμισης. Έτσι, όταν προσπαθούμε να αλλάξουμε τη διατροφή μας, δεν καλούμαστε απλώς να αλλάξουμε διατροφικές συνήθειες, αλλά ταυτόχρονα να εγκαταλείψουμε τρόπους και συμπεριφορές που μας εξυπηρέτησαν με κάποιο τρόπο σε προηγούμενες φάσεις της ζωής μας.
Ακριβώς λοιπόν επειδή αυτές οι συνήθειες είναι βαθιά ριζωμένες, οι δίαιτες και οι αυστηροί διατροφικοί κανόνες συχνά εμφανίζονται ως τρόπος απόκτησης ελέγχου πάνω στη διατροφή και τα συναισθήματα. Έτσι, παρόλο που μπορεί να κουράζουν, να δημιουργούν ενοχές και να καταλήγουν να μας εγκλωβίζουν, την ίδια στιγμή είναι γνώριμα και προσφέρουν μία αίσθηση ελέγχου. Αυτός είναι και ο λόγος που παρά τις αποτυχημένες προσπάθειες, συχνά μπορεί να επιστρέφουμε σε αυτά τα γνώριμα διατροφικά μοτίβα. (Διάβασε επίσης https://eatandthrive.gr/teliomania-kai-diatrofi/ )
Μια διαφορετική προσέγγιση για την αλλαγή, μέσα από τη διαισθητική διατροφή
Η διαισθητική διατροφή προσεγγίζει τη δυσκολία της αλλαγής με ρεαλισμό και σεβασμό, χωρίς να επιβάλλει κανόνες ή «πρέπει». Δεν αποτελεί ένα πρόγραμμα ή μια μέθοδο με συγκεκριμένους κανόνες, αλλά αντίθετα, έναν τρόπο να ξαναμάθεις να ακούς το σώμα σου και να εμπιστεύεσαι τα μηνύματά του, χωρίς ενοχές και χωρίς διαρκή έλεγχο. Ακόμη, σε βοηθά να κατανοήσεις καλύτερα τη σχέση που έχεις με το φαγητό και το σώμα σου και να αντιληφθείς ότι οι προηγούμενες διατροφικές σου συνήθειες είχαν πάντα έναν λόγο ύπαρξης, ακόμα κι αν σήμερα δεν σε εξυπηρετούν.
Φυσικά, η μετάβαση αυτή δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη. Η εμπιστοσύνη στα σήματα πείνας και κορεσμού σου, χρειάζεται χρόνο για να χτιστεί και την παρουσία ενός πλαισίου ασφάλειας, επαφής με τις ανάγκες σου και αποδοχής του εαυτού σου. Με αυτόν τον τρόπο, η αλλαγή στη διατροφή παύει να αποτελεί μία μάχη, και μετατρέπεται σε μια διαδικασία που σε φέρνει πιο κοντά στο σώμα σου, στα συναισθήματά σου και στη φυσική σου ικανότητα να φροντίζεις τον εαυτό σου.
Take home message…
Η αλλαγή δεν είναι μία γραμμική διαδικασία, αλλά ένα ταξίδι που περιλαμβάνει περιόδους προόδου, αλλά και στασιμότητας, με πισωγυρίσματα, αμφιβολίες και στιγμές που το οικείο θα μοιάζει πιο εύκολο και προτιμητέο. Η εναλλακτική αυτή διαδρομή μπορεί να φαντάζει ξένη και κάποιες στιγμές να σε δυσκολεύει, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάνεις κάτι λάθος. Σημαίνει απλά ότι προσπαθείς να αφήσεις πίσω κάτι που κάποτε σε βοήθησε να επιβιώσεις. Όμως, αρχίζεις να μετακινείσαι όταν κατανοείς ότι αλλαγή είναι κάτι που απαιτεί χρόνο, χώρο και κατανόηση. Όταν σταματάς να πιέζεις ασφυκτικά τον εαυτό σου να αλλάξει και αντίθετα, αρχίζεις να τον ακούς. Γιατί μόνο τότε, μπορεί να συμβεί με τρόπο βιώσιμο. Μπορεί όχι γρήγορα, αλλά σίγουρα ουσιαστικά.
